Gatunek, kompozycja, forma wierszowa
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Kochanowski tworzy swój dramat na wzór antycznej tragedii, wzoruje się zwłaszcza na Eurypidesie. Zachowuje zasadę trzech jedności:
  • miejsca – wszystkie wydarzenia rozgrywają się na dworze w Troi,
  • akcji – zdarzenia przedstawione w dramacie dotyczą jednego niewielkiego epizodu z historii wojny trojańskiej,
  • czasu – ogranicza się do przedstawienia historii, która trwa nie dłużej niż jeden dzień.
Stosuje się także do zasady przedstawiania maksimum trzech aktorów na scenie.

Te wszystkie restrykcje mogłyby uniemożliwić przedstawienie wielu wątków z wojny trojańskiej. Nie dzieje się tak dlatego, że Kochanowski posługuje się następującymi chwytami kompozycyjnymi:
  • relacjonowanie zdarzeń, w których uczestniczy większa grupa osób. Aby przedstawić radę trojańczyków, nie ukazuje jej bezpośrednio w dramacie, ale relacjonuje w opowiadaniu posła.
  • Antycypacja – wydarzenia przyszłe są przedstawione w wizji Kasandry. Przez to dramat podejmuje wątki nie związane tylko z opisywanym w nim epizodem, przywoływane są także wydarzenia późniejsze.
Dramat podzielony jest na epeisodiony (fragmenty akcji) i stasimony (pieśni chóru). Chór, składający się z panien trojańskich (jest to innowacja Kochanowskiego, antyczne chóry składały się zazwyczaj ze starców) komentuje wydarzenia przedstawiane na scenie, często nie odwołując się do nich bezpośrednio.

Budując Odprawę na wzór klasycznej tragedii greckiej, Kochanowski dokonał eksperymentu nad jej formą wierszową. W antyku nie stosowano rymów, posługiwano się jedynie rytmem oraz licznymi środkami stylistycznymi, ubarwiającymi wypowiedź. Poeta z Czarnolasu w epeisodionach i III pieśni chóru wprowadził wiersz biały (bezrymowy), co było dla XVI-wiecznej poezji ogromną innowacją. Pieśń III naśladuje antyczną poezję także ze względu na posługiwanie się kontrastem i zawiłą składnią, obfitującą w inwersje (przestawienie kolejności ułożenia wyrazów w zdaniu), przez co tekst ten staje się dla czytelnika zagadkową plątaniną wyrazów, które dopiero po uporządkowaniu nabierają sensu. Inwersja jest spowodowana naśladowaniem stóp rytmicznych, którymi posługiwali się Grecy (w starożytnej grece istniały sylaby długie i krótkie, zazwyczaj układano je tak, aby rytm był regularny. W języku polskim stopy można naśladować odpowiednim rozłożeniem akcentów - stąd szyk przestawny w tego typu tekstach. Nawet współczesne tłumaczenia tragedii greckich zawierają inwersję, aby zachować rytmikę wypowiedzi).

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Jan Kochanowski - biografia
2  Patriotyzm w Odprawie posłów greckich
3  Spór Antenora i Aleksandra (Parysa)



Komentarze
artykuł / utwór: Gatunek, kompozycja, forma wierszowa


  • "Kochanowski umieścił swoich bohaterów w sytuacji decydującej: mają oni wybrać wojnę lub pokój. Kwestie wojenne nie są tu jednak tematem głównym, ale jedynie sytuacją, w której sprawdza się wartość moralna społeczeństwa. Na tym polu Trojańczycy wypadają bardzo negatywnie. Są przykładem społeczeństwa, które mogło uniknąć nieszczęścia, ale nie udało mu się to ze względu na upadek moralny. Kochanowski w swoim dramacie chciał pokazać, jak giną państwa, w których nad poczuciem sprawiedliwości górę bierze prywata, interes jednostki." - wybór między prywatą a sprawami narodowymi, co w konsekwencji doprowadza do upadku Troi. To też jest jakiś konflikt tragiczny
    Ewelina (ewela43na {at} tlen.pl)

  • "Odprawa posłów greckich" jest tragedią, dlatego też nie może istnieć bez konfliktu tragicznego. Odnajdujemy go w koncepcji postaci Antenora, który to próbuje przekonać radę iż powinni oddać Helenę (zastosowanie myśli Erazma z Rotterdamu na temat wojny (nie/)sprawiedliwej). Jednakże gdy propozycja Antenora zostaje przegłosowana, on występuje z propozycją zaatakowania greków aby zwiększyć szanse na wygraną. Konflikt tego bohatera polega na tym iż musiał wybrać pomiędzy moralnością(sprawiedliwością) a patriotyzmem. Wybrał patriotyzm tracąc harmonię wewnętrzną.
    Akr ()

  • w utworze nie doszukałem sie jednej z najważniejszych cech teatru antycznego a mianowicie konfliktu tragicznego bohater nie wybiera miedzy dwiema równożędnymi racjami a co za tym idzie widz nie odczuwa katharsis
    Marcin (mordeczka_87 {at} o2.pl)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: